ぼんやり（ぼんやり）（เหม่อลอย/เลือนลาง） คำกริยาวิเศษณ์ 例句：授業中、ぼんやりして先生の話を聞いていなかった。（じゅぎょうちゅう、ぼんやりしてせんせいのはなしをきいていなかった。）（ระหว่างเรียนฉันเหม่อลอยเลยไม่ได้ฟังที่ครูพูด）、霧で山がぼんやり見える。（きりでやまがぼんやりみえる。）（เพราะมีหมอก ภูเขาเลยมองเห็นเลือนลาง）